Αργοπεθαίνει (Muere lentamente)
Αργοπεθαίνει όποιος γίνεται σκλάβος της
συνήθειας,
επαναλαμβάνοντας κάθε μέρα τις ίδιες
διαδρομές,
όποιος δεν αλλάζει το βήμα του,
όποιος δεν ρισκάρει να αλλάξει χρώμα στα
ρούχα του,
όποιος δεν μιλάει σε όποιον δεν γνωρίζει.
Αργοπεθαίνει
όποιος έχει την τηλεόραση για μέντωρα του
Αργοπεθαίνει όποιος αποφεύγει ένα πάθος,
όποιος προτιμά το μαύρο αντί του άσπρου
και τα διαλυτικά σημεία στο “ι” αντί τη δίνη
της συγκίνησης
αυτήν ακριβώς που δίνει την λάμψη στα μάτια,
που μετατρέπει ένα χασμουρητό σε χαμόγελο,
που κάνει την καρδιά να κτυπά στα λάθη και
στα συναισθήματα.
Αργοπεθαίνει όποιος δεν "αναποδογυρίζει
το τραπέζι"
όταν δεν είναι ευτυχισμένος στη δουλειά του,
όποιος δεν ρισκάρει τη σιγουριά του,
για την αβεβαιότητα του να τρέξεις πίσω
απο ένα όνειρο,
όποιος δεν επιτρέπει στον εαυτό του, έστω για
μια φορά στη ζωή του,
να ξεγλιστρήσει απ' τις πανσοφές συμβουλές.
Αργοπεθαίνει όποιος δεν ταξιδεύει,
όποιος δεν διαβάζει,
όποιος δεν ακούει μουσική,
όποιος δεν βρίσκει το μεγαλείο μέσα του
Αργοπεθαίνει όποιος καταστρέφει τον
έρωτά του,
όποιος δεν αφήνει να τον βοηθήσουν,
όποιος περνάει τις μέρες του παραπονούμενος
για τη κακή του τύχη
ή για την ασταμάτητη βροχή
Αργοπεθαίνει όποιος εγκαταλείπει την
ιδέα του
πριν καν την αρχίσει,
όποιος δεν ρωτά για πράγματα που δεν γνωρίζει
ή δεν απαντά όταν τον ρωτάν για όσα ξέρει
Αποφεύγουμε τον θάνατο σε μικρές δόσεις,
όταν θυμόμαστε πάντα πως για να 'σαι ζωντανός
χρειάζεται μια προσπάθεια πολύ μεγαλύτερη
από το απλό αυτό δεδομένο της αναπνοής.
Μονάχα με μιά φλογερή υπομονή
θα κατακτήσουμε την θαυμάσια ευτυχία.
Muere lentamente
Muere lentamentequien se transforma en
esclavo del hábito,
repitiendo todos los días los mismos
trayectos,
quien no cambia de marca,
no arriesga vestir un color nuevo y no le
habla a quien no conoce.
Muere lentamente quien hace de la televisión
su gurú.
Muere lentamente quien evita una pasión,
quien prefiere el negro sobre blanco y los
puntos sobre las "íes"
a un remolino de emociones,
justamente las que rescatan el brillo de los
ojos,
sonrisas de los bostezos,
corazones a los tropiezos y sentimientos.
Muere lentamente quien no voltea la mesa
cuando
está infeliz en el trabajo,
quien no arriesga lo cierto por lo incierto
para ir detrás de un sueño,
quien no se permite por lo menos una vez en
la vida,
huir de los consejos sensatos.
Muere lentamente quien no viaja,
quien no lee,
quien no oye música,
quien no encuentra gracia en sí mismo.
Muere lentamente quien destruye su amor
propio,
quien no se deja ayudar.
Muere lentamente,
quien pasa los días quejándose de su mala
suerte
o de la lluvia incesante.
Muere lentamente,
quien abandona un proyecto antes de
iniciarlo,
no preguntando de un asunto que desconoce
o no respondiendo cuando le indagan sobre
algo que sabe.
Evitemos la muerte en suaves cuotas,
recordando siempre que estar vivo exige un
esfuerzo mucho mayor
que el simple hecho de respirar.
Solamente la ardiente paciencia
hará que conquistemos una espléndida
felicidad.
Pablo Neruda
Ητανε της τύχης μου να υποφέρω όσα υπόφερα και της τύχης μου να αγωνιστώ
όπως αγωνίστηκα, να αγαπήσω και να τραγουδήσω όπως τραγούδησα. Γνώρισα σε
διάφορα σημεία της Γης το θρίαμβο και την ήττα, έχω ζωντανή στη μνήμη μου τη
γεύση του ψωμιού, αλλά και τη γεύση του αίματος. Τι περισσότερο μπορεί να θέλει
ένας ποιητής; Η ζωή μου στάθηκε η ίδια η ποίησή μου και η ποίησή μου
υπήρξε το στήριγμα όλων των αγώνων μου.
— Πάμπλο Νερούδα
http://toaromazois.blogspot.gr/2011/09/blog-post_866.html
